Erlik Han, kötülük, karanlık, ölüm ve yeraltının kadim tanrısıdır. Işığın tanrısı Bay Ülgen’in özünden yaratılmış ve karşıt bir kuvvet olarak ortaya çıkmıştır. Bilgiden yoksun ve huzura düşman bir varlıktır. Düzenin ve barışın yok edicisidir. Ebedi karanlıklarda yaşar ve iradesizliğin tanrısı olarak anılır. İstençsiz ve yıkıcı doğası, onu kargaşa ve zulmetin sembolü hâline getirmiştir.

Yaban domuzu suratı ve dişlerine sahip olan Erlik, yılanlarla kaplı insansı bir bedene sahiptir. Yaşlı görünse de vücudu kaslı ve iri yapılıdır. Kara gözleri ve kaşları vardır. Yüzünün kan kırmızısında parlıyor oluşu endamına ürkünçlük katar. Uzun, domuz dişlerine benzeyen bıyığı kulağının arkasına dolanır ve çiftli çatal sakalı dizlerine kadar uzanır. Çenesi tokmağa, boynuzları ağaç köklerine benzer ve kudreti karanlık bir ürperti yaratır. Elinde geniş ağızlı kara bir pala ve yassı kara demirden bir kalkanı vardır. Bir insanın eline geçtiğinde düşmanlarını yeryüzünden silip yok edecek kudrette olan ölümcül bir çelik mızrağı da vardır. Kara boynuzlu, dokuz senetli siyah bir öküzü kendisine binek bellemiştir. Kazar ve Pazar adlı iki vahşi köpeği, ölümün efendisinin sadık yoldaşlarıdır.

Bay Ülgen’e karşı geldiği için yeraltına hapsedilmiştir. Yeraltının dokuzuncu katmanında bulunan Tamu cehenneminde kendi yarattığı koyu kırmızı ve az ışık veren güneşiyle hüküm sürer. Orada içi altınla döşenmiş bakırdan bir sarayda yaşar. Sarayının yanından insanların gözyaşlarından oluşan Toybadım Irmağı akar. Erlik’in yatağı kunduz derisindendir, kadehi ise insan kafatasındandır. Kamçısı karayılandan yapılmıştır. Aynı zamanda ilk demirci olarak bilinir. Körüğü, çekici ve örsü, yeraltında korkunç bir yankı bırakır. Kanla yoğrulmuş kırmızı yemekler yer, akciğer kanı içer ve yeraltının zehirli sularında küreksiz kara kayığıyla dolaşır.

Erlik, ölüm ve hastalıkların asli kaynağıdır. Dünyaya acı ve keder yaymak için kötü ruhlar gönderir. Bu ruhların amacı insanları zayıflatıp ruhlarını Erlik’e götürmektir. Yalnızca kötü ruhları yanına alır ve kötü bir insan öldüğünde Erlik’in körmözleri onun ruhunu çekip Tamu’ya götürür. Dokuz oğlu ve dokuz kızı vardır. Oğulları kamlara yardım edip kötü ruhların tamamen kontrolden çıkmasını engellerken kızları da kamları baştan çıkararak Erlik’e ulaşmalarını engellemeye çalışır.

Erlik’in gelişiyle dünya karanlığa bürünür. Fırtınalar kopar, rüzgârlar eser, yer sarsılır. Dünyaya bazen tilki formunda gelir, bazen de duvarların arkasında saklanır. Parlak karanlık gözlü bir çoban ya da kara bir alev formuna da bürünebilir. Erlik’in ayak bastığı yerlerde yalnızca yıkım ve ölüm kalır.

Hastalıklardan korunmak ve şifa bulmak için Erlik’e siyah bir at kurban edilir. Ancak bu kurbanlık hastalıklı ya da cılız atlardan seçilir zira Erlik’in açgözlülüğü ancak bu şekilde tatmin edilebilir. Ona yapılan ayinler çöplüklerde yapılır, etraf sevmediği bitkilerle çevrilir ve toprağa eğri büğrü kazıklar çakılır. Ona kurban sunmayanlarsa öldüklerinde Erlik’in kölesi olarak Tamu’da sonsuz bir azaba mahkûm olurlar.