Alaz Han, ateşin ilahi ruhu, yeryüzündeki tüm alevlerin efendisidir. Yıkım ve arınma kavramlarının yekvücut olmuş hâlidir. Alevlerden dokunmuş kaftanı gökyüzüne yükselen dumanlar gibi dalgalanır, attığı her adımla yeryüzünü aydınlatan bir kıvılcım bırakır. Kayra Han’ın ateş özünden doğmuş, ebedi hararetin içinde şekillenmiştir. Yaşlı, bilge bir adam suretindedir ve elinde tuttuğu meşale ile alevin hem yok edici hem de koruyucu yönlerini temsil eder.

Tahtının bulunduğu devasa ateş Ulu Od’da ikamet eder. Orada alevlerin arasından dünyayı izler, ateşi gözetir ve insanların ona olan saygısını tartar. Ocakların içinde yanan her bir kor parçası Alaz Han’ın bakışlarına tabidir. O yalnızca aile ocağının değil, evcil hayvanların da koruyucusudur. İnsan ile hayvan arasındaki kadim bağın, emek ve sadakatin ilahi muhafızıdır. Sıcaklığıyla korur, aleviyle gözdağı verir. Alevini dizginlemenin tek yolu ise saygıdan geçer.

Ülker burcununun altı yıldızından sıcak hava üfleyerek dünyaya yaz mevsimini getiren odur. Nefesiyle buzlar erir, karanlık dağlar kavrulur ve toprak canlanır. Fakat aynı sıcaklık dikkatsizlikle birleştiğinde felaketi de beraberinde getirebilir. Onun ateşi yalnızca yok edici değil, aynı zamanda arındıran bir güçtür. İnsanlar, ruhlarını ve bedenlerini temizlemek için ateşe yönelirler.

Bazı hastalıklar onun yardımı ile ateşin gücü kullanılarak tedavi edilir. Alazlama olarak bilinen bu tören güneş battığında karanlığı yaran ilk ışıkla birlikte başlar. Yüksek sesle “Alaz!” diye haykırılır, kırmızı bir bez parçası yakılır ve hastanın etrafında dolaştırılır. Bu ateşin etrafında dolaştırılan cansız nesneler temizlenir, canlı varlıklar ise kötü ruhlardan arınır.